Emilii Palace

Musiałam dodać nową kategorię, nie chcę tworzyć oddzielnego bloga, a sprawa i tak dotyczy mnie i dlatego Emilii Palace to idealne miejsce. Jak wiecie zapewne w większości mam pod sobą dwie małe istoty, które rosną w zastraszającym dla mnie tempie. Trzy i pięć lat, to mnóstwo pytań, sporo opowiadania, kłótnie, perypetie, historie, przemyślenia i jeszcze wiele takich innych. Stworzyłam tutaj małe ustronie do spisywania moich myśli i opisywania zdarzeń. "ja - matka", bo tak się nazywa kategoria, będzie miejscem opisów. Nie będę się starała opisywać tylko tego co można, ale chcę pisać tak jak czuję, bez książkowo pisanych technik i przesłanek - jak to powinno się dzieci wychowywać. W książkach nie ma mowy o naszych uczuciach i reakcjach. Czasem jesteśmy tak zmęczeni, że nie dajemy rady odpowiednio zareagować, dopiero gdy opadną emocje idziemy "po rozum do głowy" i żałujemy tego, czy tamtego... 

Wiem, że to dawne dzieje, ale fajnie wrócić choćby tylko myślami lub zdjęciami, które mają zdolność zachowania chwili - do okresu lata wracam. Do zieleni i kwiatów, świeżości i ożywienia, które jesienią gdzieś uciekają razem z energią i zapałem.

Uwielbiam lawendę, jej zapach i kolor...

Clematisy były tak piękne i bujne, że cały płot nimi był oblepiony.